اما مبارزه با زمامداران ستمگر و ستم‌پيشه و عدم توافق و تأييد افكار و اعمال آنان به هيچ‌وجه نه در شرايع آسمانى و نه در قوانين مدنى جنايت و جرم حساب نمىشود . مگر ابو بكر و عمر و ديگران براى مردم آزادى قائل نبودند و مجال تصرف پست‌هاى دولتى و حتى زمامدارى را به آنها نمىدادند ؟ آنان هرگز افرادى را كه به فكر به‌دست آوردن حكومت و قدرت بودند واجب القتل و سزاوار كيفرهاى ديگر از قبيل دار زدن و قطع دست و پا و غيره نمىدانستند « 1 » .

--> ( 1 ) . علماى اهل سنت ، در كتب فقهى و عقيدتى ، اين مسأله را ذكر كرده‌اند : « آيا اطاعت از حاكم ظالم و ستمگر واجب است يا نه ؟ » . ابن حنبل ، شافعى و مالك معتقدند كه : هنگاميكه حاكم ظالم و ستمگر است بايد صبر پيشه كرد . رجوع كنيد به المذاهب الاسلامية شيخ محمد ابو زهره : 155 چاپخانه نموذجيه ، همچنين متن شرح العقيدة الطحاوية : 379 ، شرح العقائد النسفية : 185 ، مقالات الاسلاميين : 323 ، اصول الدين بزدوى : 190 ، مغنى المحتاج فى شرح الفاظ المنهاج : 4 / 123 ، شرح نووى بر صحيح مسلم : 12 / 229 ، مآثر الإنافة : 1 / 66 . آنها ادعا كرده‌اند كه قيام عليه حاكمى كه دين خدا را سبك مىشمارد و به بندگان خدا ستم مىكند ، حرام است زيرا اين‌كار باعث تفرقه‌افكنى و از بين رفتن اتحاد مسلمانان مىشود . و خوف و ترس جايگزين امنيت و آرامش مىگردد . آنها همچنين در اين زمينه به آنچه ابو بكر از پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم نقل كرده ، استناد كرده‌اند : « فتنه‌هايى به‌وجود خواهد آمد كه در آن كسىكه نشسته ، بهتر است از آنكه به راه افتاده و آنكه به راه افتاده ، بهتر است از آنكه در اين راه تلاش مىكند . هنگاميكه فتنه فرود آمد و به وقوع پيوست هركه شتر دارد به -